Obrzęk nerczycowy

Szkoła francuska z Wiclalem na czele uważała za przyczynę obrzęku nerczycowego upośledzone wydalenie przez nerki soli kuchennej, a więc czynnik nerkowy y. Według tego poglądu sól, nie wydalana przez nerki, przechodzi z naczyń włoskowatych do tkanek i pociąga za sobą wodę w ilości potrzebnej do zachowania równowagi osmotycznej. Na każde 6 g soli zostaje zatrzymany średnio 1 litr wody. Zatrzymywanie wody przez tkanki (historetentio) wiodące do obrzęku ma być zatem zjawiskiem wtórnym. Składnikiem działającym w soli kuchennej ma być, według Wiclala, chlor. Okazało się jednak, że inne chlorki (chlorek wapnia, amonu) nie zatrzymują wody w ustroju a na odwrót usuwają obrzęki nerczycowe, pomimo że równocześnie zwiększają ilość chloru w krwi. Chociaż więc obrzęk nerczycowy, jak to wynika z badań Jana Roguskiego, jest w przeciwieństwie do hipochloremicznego obrzęku przekrwiermego obrzękiem hiperchloremicznym, nie można uznać jonu chloru za czynnik nawadniający w chorobach nerek, natomiast rolę tę należy przypisać kationowi sodu. W ostatnich czasach zwraca się uwagę, iż w nerczycy przesącz kłębkowy ulega w cewkach moczowych wzmożonemu wsysaniu zwrotnemu. Ma to pociągnąć za sobą przeładowanie krwi chlorkiem sodu, a ten prze- chodząc do tkanek porywa z sobą wodę. Według tego poglądu obrzęk nerczycowy jest zatem następstwem wzmożonej czynności nerek. Narząd krążenia W niektórych obustronnych krwiopochodnych chorobach nerek stwierdza się doniosłej wagi objawy w zakresie narządu krążenia. Są to przede wszystkim nadciśnienie tętnicze i przerost lewej komory serca, rzadziej także prawej. Stwierdza się je: 1) w ostrym i zwłaszcza w przewlekłym rozlanym zapaleniu kłębków nerkowych; 4) w stwardnieniu nerek łagodnym i złośliwym; 5) w ciężkich nerczycach zmartwiających ; 6) w skrobiowatej nerce marskiej; 7) w cierpieniu nerek ciężarnych. Ostre ograniczone zapalenie kłębków nerkowych oraz niepowikłane nerczyce przebiegają bez nadciśnienia tętniczego i. bez przerostu serca. Przerost lewej komory serca objawia się klinicznie: 1) przesunięciem uderzenia koniuszków ego w lewo i ku dołowi; 2) często unoszącym uderzeniem koniuszkowym; 3) przesunięciem lewej granicy bezwzględnego stłumienia sercowego w lewo 4) wzmocnieniem drugiego tonu na tętnicy głównej. Przerost prawej komory objawia się: 1) powiększeniem poprzecznego wymiaru bezwzględnego stłumienia sercowego w prawo w dolnej części mostka i nieco w lewo oraz 2) wzmocnieniem drugiego tonu “na tętnicy płucnej. Inne szczegóły kliniczne oraz zmiany elektrokardiograficzne, cechujące przerost lewej i prawej komory serca. [hasła pokrewne: dentysta Lublin, dentysta poznań, dentysta rzeszów]

Tags: , ,

Comments are closed.