Ilość azotu niebiałkowego

Po wyłączeniu azocicy z nadmiernego rozpadu białka ustrojowego i z utraty chloru zwiększona ilość azotu niebiałkowego w krwi przemawia za upośledzeniem sprawności wydzielniczej nerek. Ilość azotu niebiałkowego w krwi może wprawdzie być nawet prawidłowa, pomimo niewydolności nerek, zwłaszcza we wczesnych jej okresach. Tkanki zawierają już w stanach prawidłowych więcej azotu niebiałkowego niż krew. W razie zatrzymywania azotu w ustroju wychwytują jego nadmiar przede wszystkim tkanki (historetentio), tak iż jego ilość w krwi wzrasta dopiero po ich nasyceniu. Zanim to nastąpi, ulega bardzo często zakłóceniu wzajemny stosunek ilościowy składników azotu niebiałkowego we krwi. Najczęściej wzrasta przede wszystkim ilość mocznika: zamiast 50-6070 azot mocznika może stanowić 80 i nawet 9070 całego azotu niebiałkowego. W innych przypadkach najczulszym probierzem upośledzenia sprawności nerek bywa wzrost ilości kwasu moczowego, kreatyniny lub indoksylu poprzedzający zwiększenie ilości innych składników azotowych. Toteż prawidłowy sąd o stanie czynności wydzielniczej nerek można uzyskać tylko na podstawie dokładnego zbadania poziomu azotu białkowego, mocznika, kwasu moczowego, kreatyniny i indoksylu w krwi. Oznaczanie wszystkich tych składników jest konieczne zwłaszcza u tych chorych na nerki, u których poziom azotu niebiałkowego w krwi jest prawidłowy. W szczególności doświadczenie kliniczne poucza, że w niewydolności nerek w przebiegu ostrego rozlanego zapalenia kłębków nerkowych poziom indoksylu w krwi pozostaje prawidłowy lub wzrasta nieznacznie, natomiast jest zwiększona ilość azotu niebiałkowego i mocznika. Na odwrót w niewydolności nerek w toku przewlekłego rozlanego zapalenia kłębków nerkowych zwiększenie ilości indoksylu w krwi poprzedza nieraz wzrost mocznika i azotu niebiałkowego i bywa znaczniejsze. Zwiększenie ilości kwasu moczowego w krwi (uricaemia) może być pierwszym objawem niewydolności nerek. Dalszemu postępowi tej niewydolności bardzo często nie towarzyszy jednak wzrastanie poziomu kwasu moczowego, tak iż z jego poziomu nie można wnosić o stopniu niewydolności nerek. Zachowanie się kreatyniny w krwi jest mniej więcej takie samo jak indoksylu. Bada się je rzadziej niż indoksyl, a to ze względu na bardziej złożoną metodykę. Zgodnie z tym właściwym miernikiem stanu wydolności nerek w ostrym rozlanym zapaleniu kłębków nerkowych jest poziom mocznika w krwi, w zapaleniu zaś przewlekłym – poziom indoksylu. [przypisy: stomatolog Warszawa, stomatolog wrocław, dentysta Białystok]

Tags: , ,

Comments are closed.